Dwazenlog 2.5

18 juli 2010

Op 14 juli 2010 was het weer zo ver.
Het stormde, regende, onweerde en de bliksem deed ook mee.
Het was echt heel heftig.
Een boom die hier staat daar is een flinke tak af gegaan door de storm.
Ik heb hier onder de foto’s er van gezet.

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 7

17 juli 2010

Er was eens een tijd toen men internet niet kende.
Er was eens een tijd toen men een website niet kende.
Er was eens een tijd toen men twitter niet kende.
Er was eens een tijd dat men internet radio niet kende.
Er was eens een tijd dat men muziek stream niet kende.
Er was eens een tijd dat men weblog niet kende.

Er was eens een tijd dat men nog nooit van digitaal gehoord had.
Er was eens een tijd dat men naar de radio luisterde met krakerig geluid.
Er was eens een tijd dat men nog nooit van digitale TV gehoord had.
Er was eens een tijd dat ….

Ja de tijd dat er geen digitale wat dan ook was, dat er geen internet was dat we nog naar een bank kantoor gingen dat op bepaalde tijden open was. Een tijd dat een overschrijving van de ene bank naar de andere bank toch als snel twee weken in beslag nam.

Als ik naar mijzelf kijk toen ik bij mijn ouders uit huis ging, dat was in 1990, toen had ik nog geen computer en internet had ik ook niet. Radio luisterde ik via de kabelradio en via mijn wereldontvanger, want ik ben altijd al op zoek geweest naar mogelijkheden om zo veel mogelijk keus te hebben en zo veel mogelijk te ontvangen

Toen in 1992 mijn eerste computer in huis kwam en dat zelfde jaar ik een aansluiting op internet had, toen nog via een telefoonmodem waarmee je naast je internet abonnement ook nog je telefoontikken betaalde en wel op een snelheid van 24K4 (of zo iets) dat was voor mij toen een enorme revolutie.
En daarna volgde in 1993 mijn eerste experimenten met een eigen website.
Zomer 1993 had ik mijn eerste website op het internet staan.
En het gebruik van internet sprong per maand omhoog.
Toen kwam bij mij internet via de kabel en daar waren geen telefoontikken die betaald moesten worden.
Uiteindelijk ben ik naar de kabel gegaan met het internet want dat scheelde enorm veel kosten en dat was een groot pluspunt voor mij.
Nu ik niet meer op de tijd dat ik online was hoefde te letten ging het internet gebruik flink omhoog.

Op een goed moment kwam hier het glasvezelnetwerk en stapte ik daar naar over.
In de tussentijd was ik mijn bankzaken ook via internet gaan doen en inmiddels doe ik naast mailen en surfen, deze weblog, mijn website, twitter, enz, enz. via internet. Ook het radio ontvangen doe ik via internet. En al mijn internet radio’s worden via internet voorzien van de juiste tijd en datum en die radio’s voorzien zichzelf van updates zodra die beschikbaar zijn.

Jarenlang heb ik muziek verzameld op  mijn computer. Door diversen omstandigheden en stommiteiten van mij is er nog wel eens wat muziek dat in de computer stond verloren gegaan.
Sinds kort heb ik het online streamen van muziek een beetje ontdekt en ik ontdek nog dagelijks voor mij nieuwe dingen op internet.
Ik haal heel wat informatie van internet, ik regel heel wat zaken via internet, mijn radio wordt via mijn internet verbinding aangevoerd en steeds vaker ook TV dat via mijn internet aansluiting binnen komt.
Er is in mijn woning steeds meer wat op internet aangesloten raakt en wat up-to-date wordt gehouden via internet.
Zo kan ik ook steeds vaker, van diversen lokaties, van alles met anderen delen.
En ook steeds meer op afstand in apparaten zien en indien nodig aanpassingen doen.
80% van mijn communicatie met de buitenwereld verloopt op 1 of andere manier via internet bij mij.

En steeds meer apparaten onderhouden zichzelf volautomatisch via internet.

Er was eens een tijd dat men dit niet had, men leefde toen heel anders dan nu denk ik.
Maar was men minder gelukkig toen?

16 juli 2010

Het was zaterdag 10 juli 2010. Een snikhete dag. Er was noodweer verwacht door de weer-mensen.
Het kon gaan hagelen, regenen, onweren, bliksemen en het kon zeer hard gaan waaien.
In de loop van de avond kwam het hier langs, Regen zeg maar stortregen! Onweer met de bijbehorende bliksemflitsen en de wind raasde door de straten en door de bomen. Vaak daarbij takjes en takken meenemend door de lucht.
De straatlantaarns die branden en lieten zich niet van hun plaats blazen.
Maar plots zag ik iets hangen bij een lantaarnpaal.
Het was donker en ik kon het maar moeilijk zien wat het was.

‘s Morgens was het beter te zien wat er zo hing te bungelen bij dat licht.

Zo te zien was de kap van de verlichting los gegaan tijdens het natuurgeweld.
De gemeente hier van op de hoogte gebracht voordat die kap schade berokkend als die naar omlaag zou komen.

15 juli 2010

Je zal het vast niet willen geloven of denken dat ik niet goed bij mijn hoofd ben maar ik weet het zeker!
Kabouterland bestaat!

Hoe weet ik dat zo zeker?

Ik heb het gezien!

Hoe ik het gezien heb?

Met mijn eigen ogen!

Het kwam zo, ik liep over straat een wandeling te maken.
Ik doe dat wel vaker een wandeling is goed voor de beweging en ik vind het erg leuk om te doen.
Deze wandeling was anders dan al die voorgaande wandelingen.
Ik liep namelijk door onbekend gebied en plots struikelde ik.
Au! De val deed pijn.
Toen ik met mijn neus op de grond lach zag ik hoe een kabouter snel weg liep.
Ik dacht dat ik het me verbeelde en het door de val kwam.
Ik wreef dan ook mijn ogen uit en schudde eens met mijn hoofd om zo weer bij de tijd te geraken.
En toen keek ik weer de zelfde kant op en ja hoor… daar achter die paddenstoel ….
Ik kroop voorzichtig dichterbij en ja hoor het was waar… daar stond een kabouter! (Asjemenou!)

De kabouter keek me angstig aan en rilde van angst.
Ik stamelde wat onduidelijks omdat ik mijn ogen niet kon geloven.
Met een klein piepstemmetje zei de kabouter: ‘Ik ben niet lekker hoor! Owwww, eet me niet op!’
Met grote verbaasde ogen keek ik de kabouter aan en zei dat ik hem heel niet wilde opeten.
De kabouter deed een zuchtje en veegde het angstzweet van zijn kabouter-voorhoofd af. Hij keek mij opgelucht aan en er kwam zelfs een lach op zijn kabouter-gezicht.
Toen stak hij heel voorzichtig zijn kabouter-hand naar mij uit en zie: ‘Ik ben Pierewiet Potskrabber uit Kabouterland en wie ben jij?’
Ik pakte heel voorzichtig zijn kleine handje en schudde hem heel voorzichtig de hand en vertelde hem dat ik Hanry ben.

Kabouter Pierewiet nodigde mij uit voor de kabouter-thee. Hij vertelde dat ik wel te groot ben om Kabouterland binnen te gaan.
Ik keek teleurgesteld en wilde opstaan. Maar toen gaf kabouter Pierewiet mij een heel klein iets wat op een snoepje leek.
Hij zei dat ik dat moest opeten om zo klein genoeg te worden om Kabouterland binnen te gaan.

Ik nam het snoepje aan en deed het in mijn mond.
Plots leek het of alles draaide om mij heen en toen het draaien ophield was het bos plots veel groter geworden of uh… nee… nee dat was niet waar. Het bos was niet groter geworden. Ik was kleiner geworden.
Kabouter Pierewiet stond naast mij en ik was plots net zo groot als kabouter Pierewiet.
Tevreden keek Kabouter Pierewiet mij aan en zei: ‘Heel goed, kom mee dan gaan we naar de kabouter-thee.’
Kabouter Pierewiet pakte mijn hand en samen liepen wij een gat in dat in een boom zat.
We liepen door een tunnel heen en na een stukje gelopen te hebben kwamen we in Kabouterland aan.

In Kabouterland is het altijd mooi weer moet je weten en dus liepen Kabouter Pierewiet en ik heerlijk in de kabouter-zon naar het kabouter-huisje van Kabouter Pierewiet.
Daar dronken we gezellig een kabouter-kopje kabouter-thee.
Toen ik na de thee terug ging gaf Kabouter Pierewiet mij een kabouter-snoepje waarvan ik weer mijn gewone lengte zou krijgen.
Ik mocht deze pas op eten als ik weer in het bos was waar ik vandaan was gekomen.
Zo gezegd zo gedaan. Ik liep terug naar het bos waar ik vandaan kwam en toen ik daar was at ik het snoepje op en het leek weer of het bos om mij heen draaide. Toen dat over was was ik weer net zo groot als dat ik altijd was.

Zodoende weet ik nu zeker dat kabouterland bestaat en dus ook dat kabouters bestaan!
En nee, ik heb het niet gedroomd!

14 Juli 2010

Ojbamwa is het Kakainse woord voor Opperhoofd.
En ik denk dat ik best modern ben voor een Ojbamwa.
Mijn voorgangers vonden altijd dat je niet moest moderniseren omdat dan de identiteit van het Kakainse volk verloren zou gaan.
Maar ik denk dat een  modern Ojbamwa heel goed kan moderniseren.
Daarom dat ik elke Kakain ook een internet aansluiting heb gegeven, zonder dat het de burger geld kost.
Immers internet moet voor iedereen toegankelijk en beschikbaar zijn.
Wij zijn dan ook in korte tijd zeer vooruit gegaan.
Heel het land is dekking voor gratis draadloos internet.
Elke woning is voorzien van minimaal 1 vast aansluitpunt voor internet.
De wereld is tot onze beschikking.
Als dat niet modern is dan weet ik het niet meer.

Vredige Man
Ojbamwa van Kakain

Arnhem, 13 juli 2010

Ik heb een heerlijke matras op mijn bed liggen.
Hij lag dus heerlijk nu niet meer zo heerlijk als ik eerlijk ben.
Deze matras ligt al jaar en dag op mijn bed en hij gaat zelfs wat stuk zoals op onderstaande foto te zien is

Het is dacht ik zo overduidelijk dat deze matras aan vervanging toe is.
Daarom dat ik op 24-06-2010 naar een vestiging van de bedweter ging.
Daar heb ik diversen matrassen uitgetest en besloten om er 1 te bestellen.

Het zou ongeveer 2 weken levertijd zijn en mocht ik na 3 a 4 maanden op de matras gelegen te hebben toch de matras een onding vinden dan kan die omgeruild worden (met eventueel bijbetaling als de ander duurder is) voor een betere
Ik ga er van uit dat deze bestelde matras perfect zal liggen.
Ter plekken viel ik er al bijna op in slaap dus dat zal vast goed gaan komen.

En op Dinsdag 6 juli 2010 kwamen ze hem dan ook brengen.
De oude matras heb ik dan ook uit mijn bed gehaald.

En vervangen voor de nieuwe

Daarna de slaapkamer weer picobello opgeruimd en kan ik vannacht op een lekkere nieuwe matras maffen gaan

De oude matras gaat afgevoerd worden door de plaatselijke afval verwerker.

Maandag 12 juli 2010

Op Zaterdag 26 juni 2010 ben ik naar het Nederlands Openluchtmuseum geweest in Arnhem.
Even wat foto’s hieronder gezet van het bezoek

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 31

Datum foto: 26 juni 2010 Foto: Hanry

Het is vandaag: Zondag 11 juli 2010
De datum van de logs komen op dit moment nog niet automatisch in de log er bij in deze layout heb ik gezien.
Het is wel handig dat je weet op welke datum dit bericht is gepubliceerd.
Dus is het iets om aan te gaan werken voor mij zodat het er wel automatisch bij komt.
Zolang het nog niet automatisch gaat zal ik het handmatig er bij zetten.
Ja een mens wil wel eens wat en het houd me aan de gang

Jullie zijn gewend dat hier elke zaterdag een week overzicht met alle tweets van de afgelopen week te zien is.
Na jaren lang dit gedaan te hebben ben ik daar met ingang van vandaag mee gestopt.
Omdat in de balk aan de zijkant de laatste tweets te zien zijn en dit steeds weer te zien is en ook dit zal blijven en dat je daar ook naar al mijn andere tweets kunt gaan heb ik besloten het overzicht van de tweets van de afgelopen week niet meer op de blog te zetten.
Natuurlijk blijf ik wel gewoon door twitteren
Nu is er wel een dag meer waar een leuk logje kan komen te staan

09 juli 2010

Er zijn velen manieren waarmee men beweert de toekomst te kunnen voorspellen.
Zo is er tijdens de WK voetbal een octopus die de naam Paul draagt die in Duitsland de voorspellingen doet voor uitslagen. En heel de wereld loopt er achter aan. De NOS heeft zelfs op een digitaal kanaal live uitgezonden toen die octopus een (zogenaamde) voorspelling ging doen. Ja ja ja… die voorspellingen van die octopus komen vaak uit. Dat zal wel, maar naar mijn mening is het voor de mensheid niet goed als men op welke manier dan ook probeert de toekomst te voorspellen. En sommige beweren dat het onschuldig is. Nou, ik denk dat toekomst voorspellen in het geheel niet zo onschuldig is!

Waarom is het niet onschuldig?

Het is natuurlijk een mening die ik hier verkondig maar ik denk dat toekomst voorspellen niet onschuldig is omdat veel mensen er dan bewust of onbewust er rekening mee houden dat het waar is.
Het kan zelfs gevaarlijk zijn en men kan er vreselijk mee de spreekwoordelijke mist in gaan.
Ten eerste komen lang niet alle voorspellingen (op welke manier dan ook gedaan) uit en veel mensen hebben de neiging om er toch rekening mee te houden in het leven. Dit houd volgens mij in dat als je je leven laat bepalen door toekomst-voorspelling je als mens niet meer vrij bent. Je loopt een ernstig gevaar, naar mijn mening, om een soort slaaf te worden van die voorspellingen.
Dat kan volgens mij niet de bedoeling zijn!

Of is het een leuk idee als men verslaafd is aan iets (bijvoorbeeld toekomst voorspellingen.)
Daarom dat ik zeg, laat je geen slaaf maken van wat dan ook en dus ook niet van toekomst voorspellingen!